In solidarity with the UCU strike

In solidarity with the UCU strike!

The ongoing strike in UK universities, which started on February 22, shows the accumulated anger of university workers against the increasing attacks of employers on labour relations. Even though this widespread attack is officially expressed by the employers’ leadership (UUK), is clearly supported and further deepened by the Conservative government.

Proposed changes aim to directly link pensions to the stock market without any guarantee leading to the loss of up to £10,000 a year from the retirement amount of each employee. Not surprisingly, the attempted restructuring of pensions led to a massive participation in the strike. However, most UCU members voted for the strike, to protest not only against the USS pension system reform, but also against the continuous privatization and financialization of higher education, the increasingly precarious and insecure labour relations in UK universities, manifested in the huge rise in fixed-term contracts and in the stagnation or cuts in wages, and the increasing psychological stress due to the constant requirement to increase productivity.

The 14 days of the strike, which are planned to take place within 4 weeks, open a path of possibilities for the struggle of university workers and for the labour movement. It is the largest-ever strike called in British higher education.

The early days of the strike proved not only the determination of the university workers but also the strength of student solidarity. From the beginning, employers attempted to use the consequences of the strike to the students for intimidating academics that would participate in the strike. The students’ response was their daily presence on the picket lines.

The strike has the potential to initiate a discussion for the content and orientation of the university movement, to strengthen self-confidence in organizing resistance against the marketization of education that tripled fees and cut grants for the poorest students and to contribute to overcoming contradictions within the union by reinforcing radical voices and paths. It can also show the necessity for a wider alliance of workers and students which would lead both to the open questioning of the neoliberal agenda of the Conservative government and the limits of the class compromise that still lies at the core of the Labour’s agenda, putting at the forefront the need for radical alternatives to the increasing attacks to public education in the UK.

For a strong and successful strike!



Αλληλεγγύη στους απεργούς του UCU

Αλληλεγγύη στους απεργούς του UCU

Η απεργία στα Αγγλικά πανεπιστήμια που ξεκίνησε στις 22 του Φλεβάρη, εκφράζει τη συσσωρευμένη αγανάκτηση των εργαζομένων ενάντια στις συνεχείς επιθέσεις που δέχονται από την εργοδοσία στο σύνολο των εργασιακών σχέσεων. Η πορεία αυτή στηρίζεται και ενισχύεται ξεκάθαρα από την κυβέρνηση και εκφράζεται επίσημα από την ηγεσία των εργοδοτών (UUK).

Οι πρόσφατες αλλαγές συνδέουν τις συντάξεις απόλυτα με τις αποδόσεις του χρηματιστηρίου χωρίς καμία εγγύηση. Ως αποτέλεσμα, πολλοί πανεπιστημιακοί θα αναγκαστούν να κατευθυνθούν προς τον ιδιωτικό ασφαλιστικό τομέα, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων εργαζομένων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η απώλεια μέχρι και 10.000£ το χρόνο από το συνταξιοδοτικό ποσό του κάθε εργαζόμενου, λόγω της περικοπής των συνταξιοδοτικών επιδομάτων κατά 20% έως 40%, οδήγησε σε μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Εκτιμούμε πως τα μέλη του UCU υπερψήφισαν την απεργία με ποσοστό 88%, όχι μόνο για τη διάλυση του συνταξιοδοτικού, αλλά σαν μία αντίδραση στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης, στη διαρκή εντατικοποίηση της εργασίας στα πανεπιστήμια, την συνεχή αύξηση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και την πραγματική μείωση των μισθών, αλλά και την διαρκή πίεση για μεγαλυτέρη ανταποδοτικότητα.

Οι 14 μέρες απεργίας που έχουν προκυρηχθεί σε βάθος 4 εβδομάδων ανοίγουν ένα δρόμο πολύμορφων μέσων πάλης και προοπτικής για το εργατικό κίνημα. Αποτελούν τη μεγαλύτερη και μακρύτερη απεργία που έχει ψηφιστεί ποτέ από τους πανεπιστημιακούς στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι πρώτες μέρες της απεργίας έδειξαν όχι μόνο την αποφασιστικότητα των εργαζομένων αλλά και την δύναμη της φοιτητικής αλληλεγγύης. Από την αρχή η εργοδοσία επεδίωξε να χρησιμοποιήσει τις συνέπειες της απεργίας στους φοιτητές για να εκφοβίσει τους πανεπιστημιακούς που θα απεργούσαν. Η απάντηση των φοιτητών ήταν δυναμική συμπαράσταση με καθημερινή παρουσία στα picket lines.

Η απεργία ανοίγει δυναμικά τη συζήτηση για το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό του κινήματος στα πανεπιστήμια, αποτελεί σημαντικό βήμα αυτοπεποίθησης στην οργάνωση της αντίστασης ενάντια στις αντεργατικές κυβερνητικές πολιτικές και μπορεί να συμβάλλει στο ξεπέρασμα των αντιφάσεων στο εσωτερικό του σωματείου με ενίσχυση της ριζοσπαστικής κατεύθυνσης. Μπορεί να συσπειρώσει ένα αγωνιστικό δυναμικό οδηγώντας τόσο στην αμφισβήτηση της ακραία νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης των Συντηρητικών (Conservatives) όσο και στην ανάδειξη των αντικειμενικών ορίων του ταξικού συμβιβασμού που προτείνει το κόμμα των Εργατικών (Labour Party), αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα μιας ευρύτερης συμμαχίας των εργαζομένων και των φοιτητών ενάντια στη συνεχή εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.





Obama’s visit to Athens on the 15th November, two days before the 43rd anniversary of the social revolt against the military dictatorship that the USA supported, is another provocation of Tsipras’ government.

Behind the image of the peace Nobel holder, the first black president in the USA, hides a ruthless leader of the strongest imperialist machine around the globe, which is responsible for the death of hundreds of thousands civilians, as a result of the invasions in Iraq and Syria and of many black young people murdered by the police within the USA.

Obama is visiting Greece, while the negotiations for the second review of Greece’s rescue plan is in progress, with the Greek government and the Troika to bargain new measures of stringent austerity. Obama has stated several times that he supports the implementation of structural reforms. The USA president, as a representative of global capitalism, applies pressure for faster and deeper wage cuts, market liberalisation and privatisations.

He is visiting Greece, while the war in Syria and Iraq is escalated in a unique sharpening of the imperialist competition, expressed from the Pacific Ocean to Ukraine, the Mediterranean Sea and Africa. The placement of Frontex and the NATO navy in the Mediterranean region, in the name of borders’ protection from the refugees and migrants, the victims of imperialist wars, is becoming the weapon of the USA for escalating imperialist competition and for controlling the specific area.

Obama’s goal is Greece’s deeper engagement with the war in Middle East and with the imperialist plans of the USA. In this direction, the political, economic and military deepening of the reactionary axis of Greece-Cyprus-Egypt-Israel constitutes a main issue.

Obama visits Greece in order to secure the USA dominance in the control of energy deposits in the Aegean Sea and in the Eastern Mediterranean Sea and their transportation routes. These goals will escalate the competition amongst the ruling classes in the area, are related to the determination of the Exclusive Economic Zones in the Aegean Sea and the Eastern Mediterranean Sea and are in contrast to the interests of the Greek people. To the contrary, these goals serve the interests of the USA Transnational Corporations and the capital of the area.

The competition between Greece and Turkey, the emergence of reactionary axes (such as this of Greece-Cyprus-Egypt-Israel), the Turkish invasion in Syria and the continuous attacks on the Kurds and the involution in the imperialist plans do not benefit the people of the area. They sharpen the war risks for the interests of the local ruling classes and the Transnational monopolies which will enjoy the wealth.

Finally, Obama’s presence in Greece is related to the Cyprus dispute since the USA aim at developing a reactionary strategy based on the Anan plan with the contribution of the SYRIZA-ANEL government.

The Greek coalition government argues that Obama visits Greece in order to apply pressure for public debt restructuring. This is just a joke! We should not have illusions. The representative of American imperialism is coming to Greece to “demand” rather than to “offer”.

The solution of the people of the area is not placed with any “protector”. The solution is the common internationalist and anti-imperialist struggle of the people in all the countries of the area:

  • to defend peace and to demand a stop in any participation in the imperialist decisions of the USA and the EU
  • to block the escalation of war in the area
  • to write off the public debts
  • to dissolve the reactionary axis of Greece-Cyprus-Egypt-Israel
  • against the racist agreement among the EU, Turkey and Greece
  • for the free movement and a dignified life with all the social, democratic and working rights of refugees and migrants in all the destination countries and in Greece
  • for the release from the NATO and the EU


We call all the people to participate in the demonstration in Greece

In Athens, Tuesday 15.11, 17.00, marching from the Polytechnic School to the USA Embassy




Justice for G.K. who was arrested for issues related to the compulsory military service in Greece.

Justice for G.K. who was arrested for issues related to the compulsory military service in Greece.

Military judicature actually exists! It acts and produces results!

“Sworn Administrative Inquiries” might be the most effective way of covering up any offenses of the Hierarchy… The constantly repeated and multiplied complaints of hazing incidents against both soldiers and the students of Productive Schools might encounter the main characteristic of civil justice – that it is blind…

The investigations and judicial proceedings regarding fatal accidents might have never revealed the true culprits – the government policy which in the name of martial readiness and combat effectiveness systematically sacrifices staff, as it always murders the victims a second time by blaming them…

But as for military judicature and the military prosecutor…

They are in full readiness to virtually destroy any young person who gets entangled in the cogwheels of compulsory conscription. The offspring of the rich, famous athletes and artists and journalists of the regime might enjoy a multitude of privileges and facilitations… But not anyone who is truly in need, not anyone who for purely procedural reasons, which of course are beyond the control of simple citizens, finds himself on the boundary of law and order provisions!

This happened to G.K. who has been living in the UK for 11 years.

He came to Greece for a few days due to serious family reasons and for a job interview. While on his way back to the UK, at passport control it was found that he had exceeded the stay limit for people who have not fulfilled their military service and live abroad, by 3 days.

After checking the dates of his flights during the year (which is certainly not rock solid evidence as he may have left and come back to the country by other means of transport) it was suggested by the military prosecutor that he should be prohibited from leaving the country.

He was arrested and detained for several hours at the airport security building where he testified. Apart from the trial he now must face, a ban on him leaving the country was issued. All this even though he was just a pending appointment (with the Greek embassy in London) away from the right of an annual six-month stay in Greece.  In just six months he will be 35 years old and can buy off the service.

Now he is stuck in Greece and will almost certainly lose his job in England where he has an underage son (with British citizenship).

The reply of the army to the above was “You should have been more careful; we can’t do anything”. Does anyone dispute the characterization of civil justice as blind, barbaric and class driven? Military justice has again exhibited extreme rigor and complete indifference: let you lose your job, let your child stay far from his father.

And to think that the vast majority in the military are war professionals who have never experienced the jungle of labour relations in the private sector but chose a military career for professional stability.

They decide for G.K. and every G.K. who compulsory conscription recruits as free labour and as a consumable for their military adventurism.



Πώς ο στρατός μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή – η αδέκαστη στρατιωτική δικαιοσύνη με την επιλεκτική βαρβαρότητά της


Τελικά η Στρατιωτική Δικαιοσύνη υπάρχει.

Δρα και φέρνει αποτελέσματα.

Μπορεί οι ΕΔΕ να αποτελούν τον πιο αποτελεσματικό τρόπο συγκάλυψης των όποιων παραπτωμάτων της Ιεραρχίας… Μπορεί οι συνεχώς επαναλαμβανόμενες και πολλαπλασιαζόμενες καταγγελίες για καψόνια, τόσο εις βάρος στρατευμένων όσο και εις βάρος των σπουδαστών των Παραγωγικών Σχολών να προσκρούουν στο σοβαρότερο χαρακτηριστική της αστικής Δικαιοσύνης στο ότι είναι τυφλή…

Μπορεί ποτέ η έρευνα και η δικαστική διαδικασία για τα θανατηφόρα ατυχήματα να μην ανάδειξε τους πραγματικούς ενόχους, την κυβερνητική πολιτική που στο όνομα της Πολεμικής Ετοιμότητας και του Αξιόμαχου θυσιάζει συστηματικά το προσωπικό, καθώς πάντα δολοφονεί τα θύματα για δεύτερη φορά, φορτώνοντας τους την ευθύνη για την απώλεια τους…

Αλλά η Στρατιωτική Δικαιοσύνη…

Αλλά η Στρατιωτική Εισαγγελία είναι εδώ…

Σε πλήρη ετοιμότητα για να εξοντώσει κυριολεκτικά  όποιο νέο άνθρωπο μπλέκει στα γρανάζια της Υποχρεωτικής Στράτευσης. Και μπορεί λοιπόν πληθώρα γόνων πλουσίων, αθλητές, άνθρωποι του καλλιτεχνικού στερεώματος και της καθεστωτικής δημοσιογραφίας να γνωρίζουν πληθώρα προνομίων και διευκολύνσεων… Αλλά μη τυχόν και βρεθεί στο στόχαστρο της Στρατιωτικής Εισαγγελίας όποιος πραγματικά έχει ανάγκη, όποιος για καθαρά διαδικαστικούς λόγους, που φυσικά υπερβαίνουν τον απλό πολίτη- βρεθεί στο όριο των προβλέψεων του Νόμου και της Τάξης!

Αυτό συνέβη με τον Γ.Κ., ο οποίος ζει στη Βρετανία εδώ και 11 χρόνια.

Είχε έρθει στην Ελλάδα για λίγες μέρες, για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους καθώς και για μια συνέντευξη για δουλειά. Καθώς πήγαινε να πάρει την πτήση του επιστρέφοντας στη Βρετανία, στον έλεγχο των διαβατηρίων, διαπιστώθηκε πως ξεπέρασε για 3 μέρες το όριο παραμονής για τους ανυπότακτους εξωτερικού.

Ελέγχοντας τις ημερομηνίες των πτήσεών του κατά τη διάρκεια της χρονιάς (που δεν είναι βέβαια ακλόνητο στοιχείο, μιας και μπορεί να έφυγε και να ξαναήρθε στη χώρα με άλλο μέσο), κρίθηκε πως πρέπει να του απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα. Αυτή ήταν η απόφαση της Στρατιωτικής Εισαγγελίας.

Συνελήφθη και κρατήθηκε για αρκετές ώρες στο κτίριο ασφαλείας του αεροδρομίου, όπου κατέθεσε στην εισαγγελία και σχηματίστηκε κατ’ αρχήν δικογραφία εις βάρος του. Εκτός της δίκης που έχει να αντιμετωπίσει, εξεδόθη απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Όλα αυτά, παρότι απλώς εκκρεμεί ένα ραντεβού στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου για να πάρει τη βεβαίωση μόνιμου κατοίκου, που θα του έδινε τη δυνατότητα 6μηνης παραμονής στην Ελλάδα ετησίως. Σε 6 μόλις μήνες γίνεται 35, οπότε και θα μπορούσε να εξαγοράσει τη θητεία.

Με την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, έχει εγκλωβιστεί και θα χάσει σίγουρα τη δουλειά του στην Αγγλία, όπου επιπλέον έχει ανήλικο γιο (με αγγλική υπηκοότητα).

Σε αυτά η στρατολογία απάντησε “ας πρόσεχες, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”. Έχει κανείς διαφωνία στον χαρακτηρισμό της Αστικής Δικαιοσύνης ως τυφλής και κυρίως ως βάρβαρης και ταξικής; Στο απόσπασμα λοιπόν ο Γ.Κ. με την Στρατιωτική Δικαιοσύνη να επιδεικνύει ακραία αυστηρότητα και πλήρη αδιαφορία, ας χάσεις τη δουλειά σου, ας μείνει το παιδί σου μόνο του…

Και να σκεφτείς ότι το Σώμα των Στρατιωτικών στην συντριπτική του πλειοψηφία αποτελείται από Επαγγελματίες του Πολέμου που δεν γνώρισαν ποτέ την ζούγκλα των εργασιακών σχέσεων του Ιδιωτικού Τομέα, αλλά αντιθέτως επέλεξαν την στρατιωτική σταδιοδρομία για λόγους βολέματος και επαγγελματικής σταθερότητας.

Αυτοί αποφασίζουν για τον Γ.Κ. και τον κάθε Γ.Κ. που η υποχρεωτική στράτευση στρατολογεί ως δωρεάν εργατικό δυναμικό και αναλώσιμο των πολεμικών τους τυχοδιωκτισμών.


ANTARSYA denounces the attack of the Greek State on the solidarity squats for refugees

ANTARSYA denounces the attack of the Greek State on the solidarity squats for refugees

In a demonstration of extreme State authoritarianism and repression, the Greek police forces attacked and evacuated three big squats that have been hosting refugees on the dawn of Wednesday 27th July. Furthermore, the police proceeded with mass arrests of refugees and people acting in solidarity. This is the Greek State and democracy that Tsipras promises.

The refugee policies of the SYRIZA-ANEL government coalition form part of the wider EU dealing with refugees with the Evros fence, the packed and overcrowded refugee concentration camps and the 3,000 deaths in the Mediterranean Sea. The EU has been building a Europe-fortress, while it pioneers in the imperialist invasions in the Eastern Mediterranean and the Middle East, thus causing the huge flows of refugees and migrants.

The government planned this costly evacuation, while it refuses to secure decent living conditions for the refugees since it aims at restricting any actions of solidarity towards them. The government targets everyone who refuses to cooperate with it or with the NGOs and refuses to promote the EU ideas. Therefore, the propaganda against the “No Border Camp”, which took place recently in Thessaloniki, is not irrespective to this climate. This police barbarism taking place in the daybreak is highly related to the policies of the Memorandum that attack the rights of the workers and the poor.

At the same time, the party mechanisms of SYRIZA and its youth section announced their disagreement with this attack. However, the hypocrisy of SYRIZA and its party mechanisms cannot fool us regarding their real incentives. The SYRIZA-ANEL government coalition is hostile to the solidarity movement to the refugees.

The solidarity of the people to refugees and the demand for open borders and cities, which were expressed massively throughout this year, can’t be stopped by the authoritarianism of riot police. It forms part of the wider struggle for a better and decent life, with rights and freedoms; it will go on at full strength. Alongside the anti-racist movement and all those who defend the right of refugees for a better life, ANTARSYA demands the immediate release of the people arrested and the termination of the prosecution and attack on refugees and democratic freedoms.


ANTARSYA (Thessaloniki branch)





Δήλωση της Αριστερής Καμπάνιας Lexit για την ψήφο εξόδου του ΗΒ από την ΕΕ

Η ψήφος για την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ εκφράζει πάνω από όλα την απόρριψη ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου από εκατομμύρια ανθρώπους της εργατικής τάξης που έχουν υποφέρει από τη λιτότητα για δεκαετίες.

Κάθε θεσμός του Βρετανικού κατεστημένου υποστήριξε την παραμονή. Το κόμμα των Συντηρητικών, παρόλους τους ισχυρισμούς για ενότητα, βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Είναι ένα μεγάλο σοκ για τον Cameron ενώ ο Osborne ανήκει ήδη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Αυτό θα μπορούσε να ήταν μία μεγάλη επιτυχία των Εργατικών αν είχαν πρωτοστατήσει σε αυτή την εξέγερση της εργατικής τάξης αλλά η δεξιά τάση τους, ανάγκασε τον Corbyn να εγκαταλείψει την θέση του ενάντια στην ΕΕ.

Αυτή η κατάσταση δίνει την ευκαιρία στη Δεξιά να οικειοποιηθεί τη νίκη της εξόδου, ωστόσο η πραγματικότητα διαφέρει. Πάνω από 17 εκατομμύρια άνθρωποι ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ, αλλά μόνο 3,8 εκατομμύρια ψήφισαν το εθνικιστικό και ρατσιστικό UKIP στις προηγούμενες εκλογές. Έτσι επαφίεται στην Αριστερά να πρωτοστατήσει στην πάλη ενάντια στους Τόρις και τη Δεξιά.

Αν δεν θέλουμε τους ρατσιστές να εκμεταλλευτούν το σημερινό αποτέλεσμα, τότε πρέπει να μην τους το επιτρέψουμε. Ένα σημαντικό κομμάτι των ψηφισάντων έξοδο στήριξε την αποδέσμευση από την ΕΕ για να εναντιωθεί στη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που είναι δομικό συστατικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι έχουν χειροτερέψει τις συνθήκες διαβίωσής τους. Δεν πρέπει να βιάζονται κάποιοι να χαρακτηρίσουν εκατομμύρια ανθρώπων σαν ομοϊδεάτες του Farage.

Πολλοί αριστεροί ψήφισαν την παραμονή για κατανοητούς λόγους σε ένα πολύ διχαστικό δημοψήφισμα. Είναι η ώρα να ενωθούμε στη βάση των πιο σημαντικών αιτημάτων τα οποία είναι έτοιμοι να στηρίξουν εκατομμύρια άνθρωποι της εργατικής τάξης.

Το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει η Αριστερά τώρα, είναι να συσπειρωθεί γύρω από το σημερινό αποτέλεσμα και να παλέψει κόντρα στους Τόρις.


Τέλος με την λιτότητα τώρα!

Ο Κάμερον πρέπει να παραιτηθεί!

Εκλογές τώρα!

Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο – ισότητα για τους μετανάστες!